اخبار بدمینتون- راکت بدمینتون-رکورد های بدمینتون - لینک بدمینتون- عکس بدمینتون - فیلم بدمینتون- تاریخچه بدمینتون- مقررات و قوانین بدمینتون
تاریخ : یکشنبه ٢٢ امرداد ۱۳٩۱
نویسنده : کورش بهشتی
نظرات خوانندگان ()

لندن و المپیک

بالاخره المپیک 2012 لندن که بدون احتساب تورم تا کنون پرخرج ترین المپیک بوده است ( و البته نگاهی به امکانات فراهم شده نشان می دهد حتی با احتساب تورم هم هزینه قابل توجهی برای آن شده است ) پایان یافت . المپیکی که از بسیاری جهات منحصر به فرد بود . یکی از این جهات استقبال خوب تماشاگران و پر بودن صندلی های اغلب مسابقات و وجود بازار سیاه برای بلیط های آن بود در حالی که در اغلب المپیکهای قبلی مثلا پکن و سیدنی حتی در مسابقاتی مثل دو و میدانی که جزو پر تماشاچی ترین سابقات المپیک هستند صندلی خالی به چشم می خورد .این در ححالی است که المپیک های آتن و پکن تقریبا در دوره رونق برگزار شدند و المپیک لندن در حضیض رکود اقتصادی برگزار شد.

تعداد پرسنل درگیر مسابقه و امکانات فراهم شده از هر نظر نشان از برنامه ریزی جدی انگلیسی ها داشت .

البته ناگفته نماند کشور انگلستان و شهر لندن زیر ساختهای بسیار قوی را زا قبل داشت و نیاز نبود مانند کشورهایی مثل استرالیا - چین - یونان (که میزبان المپیک شدند) و آفریقای جنوبی ( که میزبان جام جهانی فوتبال شد) در زیر ساختها سرمیاه گذاری کند . فرودگاه هیترو لندن یکی از بزرگترین فرودگاههای جهان است که 85 شرکت هواپیمایی خارجی در آن دفتر دارند .این فرودگاه که حجم ترافیک مسافری آن 70 میلیون نفر و حجم ترافیک هواپیمای آن نزدیک 500هزار فروند است سومین فرودگاه شلوغ دنیاست . البته این فرودگاه یکی از 9 فرودگاه فعال شهر لندن است و در کنار آن فرودگاههای گت ویک ، استاندارد ، لوتون ، سیتی ، سوت اند، آکسفورد ، بیگین هیل و لید نیز وجود دارد. مترو شهر لندن جزو قدیمی ترین متروهای جهان است که نزدیک 150 سال قدمت دارد و البته این کشور بنیان گذار راه آهن در دنیا است . نیازی به گفتن نیست که کشتی رانی و بنادر کشور انگلیس نیز حداقل در 500 سال اخیر دنیا هیچ گاه از زمره 5 کشور برتر پایین تر نبوده اند .

توسعه سطح ورزش و اینکه ریشه بسیاری از ورزشهای رایج کنونی در کشور انگلستان است نیز دلیلی است که این کشور سرمایه گذاری در زیر بناهای ورزشی را از مدتها قبل شروع کرده است .

اینکه لندن یک بارهم قبلا میزبان المپیک بوده است. زیر ساختی است که کمتر برای کشوری ممکن است پیش بیاید.

اما این کشور یک کشور پادشاهی است و یک کشور پادشاهی گاهی زیادی درگیر تشریفات و مسائل امنیتی می شود بنابراین به نظر با توجه به زیر ساختها و امکاناتی که کشور انگلیس دارد شاید می شد این مسابقات را با هزینه کمتر و خدمات بهتر برگزار کرد .

ایران و المپیک

اما از اینها که بگذریم باید به عملکرد کاروان ورزشی کشور مان نگاه کنیم . کاروانی که 17 ام المپیک شد و در خاورمیانه و شمال آفریقا(منطقه منا) مقام اول و در بین کشور های اسلامی پس از قزاقستان مقام دوم را بدست آورد و البته جمهوری آذربایجان در جایگاه سوم ایستاد. این کاروان در آسیا هم پس از چین ، کره جنوبی ، ژاپن و قزاقستان در جایگاه پنجم قرار گرفت ، جایگاهی که در 50 سال اخیر تقریبا برای ایران ثابت بوده است البته با احتساب اقیانوسیه چون نیوزلند و استرالیا بالاتر از ما هستند ،در جایگاه هفتم قرار می گیریم.

از طرفی این کاروان بهترین عملکرد را در بین کاروانهای المپیک ایران در تاریخ داشته است . 12 مدال بدست آمده در این دور تقریبا معادل یک چهارم کل مدالهای بدست آمده توسط ایران در کل 15 دور قبلی برگزار شده است . در کل تاریخ مدالهای ایران محدود به 2 رشته کشتی و وزنه برداری می شده است که در 3دوره اخیر تکواندو نیز بدانها اضافه شده بود . اما در این المپیک یک رشته دیگر یعنی پرتاب دیسک نیز به رشته های مدال آور المپیکی کشور اضافه شد .البته باید گفت به جز 2 دوره 1972 مونیخ(یک نقره) و 1960 رم (یک برنز) کشتی فرنگی نیز جزو رشته های مدال آور ایران نبوده است و مهم تر از آن این رشته هرگز برای ایران طلا نیاورده بود در حالی که در این دور از رقابتها 3 طلا از 4 طلای ایران را کشتی فرنگی به ارمغان آورد.

اما نباید این موفقیت ها را زیاد هم جدی گرفت و روی آن مانور تبلیغاتی کرد . کشور جامائیکا که از هیچ لحاظ قابل مقایسه با کشور ما نیست تنها یک پله پایین تر از ما قرار گرفته است . و کشور نیوزلند 1 پله بالاتر از ما قرار دارد. اگر از ترکیه بالاتر قرار گرفته ایم به خاطر مشابهت ساختار ورزشی دو کشور است اگر ما موفق عمل کنیم ترکها در کشتی و وزنه برداری کمتر مدال می گیرند و برعکس . اما ترکیه این بار 2 مدال در دو های نیمه استقامت بانوان هم بدست آورد تا نشان دهد در حال تغییر ساختار ورزش خود و بهبود آن است . کوبا و مجارستان و چک هم زیاد قابل مقایسه با ما نیستند .البته برخی کشور ها هم زیاد خوش شانس نبودند مانند کانادا که 1.5برابر ما مدال داشت اما طلای کمتری گرفته بود. یا کنیا ، آذربایجان ، دانمارک و لهستان که 11، 10،9 و 10 مدال داشتند اما تعداد طلای آنها کمتر بود.

یک مسئله مهم دیگر در بررسی عملکرد المپیک ثبات در تعداد مدال و جایگاه کشور است. در المپیک سیدنی نیز ما 20 شدیم یعنی 3 پله پایین تر و البته تعداد مدالمان نصف این مقدار بود اما در المپیکهای بعدی در آتن و پک دور به دور ضعیف تر عمل کردیم ودور قل در پکن به یکطلا و یک برنز بسنده کردیم . اگر ساختار ورزش کشور خوب جا بیفتد و ورزش واقعا در کشور توسعه یافته باشد چنین اتفاقی کمتر می افتد .

تا جایی که یادم می آید حداقل 25 سال است از لزوم توجه بیشتر به رشته های پر مدال در المپیک حرف می زنیم و باز حدودا 15 سال است از توجه به ورزش بانوان حرف می زنیم اما هنوز به نتیجه لازم نرسیده ایم. باید بدانیم که از عوامل مدال آوری برخی کشورها خصوصا چین وکره همین دو عمال بوده است و کشور آمریکا در روزهای میانی و پایانی به واسطه مدالهایی که از دو رشته دو ومیدانی و قایق رانی بدست آورد خودش را به رتبه اول رساند. و کشور آۀمان بعد از برگزاری مسابقات میدانی و پرتابها و پرشها تا رتبه 6 بالا آمد.

اگر دنبال ثبات در جایگاه کشور در ورزش جهانی و المپیک هستیم باید دنبال این باشیم که در هر دوره المپیک یک رشته مدال آور را به رشته های مدال آور المپیکی مان اضافه کنیم .

دلاوران المپیکی

جا دارد از دلاورانی که در میدان سخت المپیک برای کشورمان کسب افتخار کردند

حامد حدادی ،محمد باقری معتمد ،نواب نصیر شلال، بهداد سلیمی ، سجاد انوشیروانی ،کیانوش رستمی ،حمید سوریان ،لمید حاجی نوروزی، غلامرضا رضایی ، سعید صادق گودرزی ، احسان لشگری ، و کمیل قاسمی و مربیان و والدین آنها و کلیه کسانی که در موفقیت آنها دست داشته اند از جمله مسئولین ورزش کشور و استانهای مربوطه آنها تشکر کنیم و به همشون و به ملت ایران تبریک عرض نماییم.

من معتقد نیستم ایرانی ها کار تیمی بلد نیستند و برخی حرفهایی که از این دست زده می شود چرا که همانطور که در یکی از مقاله های قبلی عرض کردم برای هر قهرمان المپیکی حدود86 هزار نفر عقبه می خواهد که بسیاری از شرکتهای چند ملیتی نیز با چنین حجمی از نیروی انسانی طرف حساب نیستند. البه برخی رشته های ما حاشیه شان بیش از متن است که یکی از آنها ورزش پر طرفدار فوتبال است و دیگری ورزش بومی و ملی کشورمان یعنی کشتی آزاد ، و من امیدوارم در سالهای آینده با همت ورزشکاران و ورزش دوستان و مسئولان و نهایت ورزشی نویسان و رسانه ها این حاشیه ها کم رنگ تر شود و تمرکز بر متن ورزش افزایش یابد.


برچسب‌ها: ورزش, ایران, المپیک, مدیریت و برنامه ریزی ورزشی
آخرین مطالب
   
 
حتی اگر می خواهی آهسته ترین توپ را در کوتاه ترین مسافت بفرستی باز هم با تام قدرت به توپ حمله ور شو