اخبار بدمینتون- راکت بدمینتون-رکورد های بدمینتون - لینک بدمینتون- عکس بدمینتون - فیلم بدمینتون- تاریخچه بدمینتون- مقررات و قوانین بدمینتون
تاریخ : سه‌شنبه ۱٤ شهریور ۱۳٩۱
نویسنده : کورش بهشتی
نظرات خوانندگان ()

اخیرا رئیس فدراسیون بدمینتون اعلام کرده است با توجه به نام گذاری سال جاری به عنوان سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی در حال رایزنی با برخی شرکتها هستند تا تولید توپ و راکت بدمینتون را داخلی نمایند .

اما سوال این است آیا واقعا تولید داخلی تجهیزات ورزش بدمینتون باعث ارزانتر و همگانی تر شدن ورزش بدمینتون خواهد شد ؟

لازم به توضیح می دانم که بنده در رشته اقتصاد تحصیل کرده ام و 10 سال است که در بخش سیاستگذاری اقتصادی و صنعتی فعالیت می نمایم و اتفاقا با توجه به علاقه ای که به رشته بدمینتون دارم تقریبا 6 سال پیش به فکر تولید تجهیزات بدمینتون خصوصا راکت در ایران افتادم و تقریبا 4 سال با شرکت در نمایشگاههای مرتبط - جستجو در سایتها و مصاحبه با افراد صاحبنظر و سایر روشها مشغول جمع آوری اطلاعات مورد نیاز و تهیه طرح توجیهی شدم - با برخی سرمایه گذاران بالقوه مذاکره کردم و حتی نظر مقامات ذیصلاح بخشهای صنعتی و اقتصادی را نیز جویا شدم .

من باب مقدمه عرض کنم که برای یک تولید صنعتی اطلاع از صرفه های مقیاس ( economy of scale) صرفه های دامنه (economy of scope ) ، اثر یادگیری ، اثر دانش و اثر تبلیغات بسیار مهم است. بخشی از اطلاعاتی که بدست آوردم بدین شرح بود:

1- برای تولید میله و فریم راکت از 6 ماده استفاده می شود که عبارتند از فولاد- آلومینیوم - چوب - پلاستیک - تیتانیوم و کربن

چوب و پلاستیک که الان تقریبا از رده خارج هستند و به جز تولید کننده محدود برای مقاصد محدود کسی از این مواد استفاده نمی کند ضمنا کشور ما برای تولیدات چوبی خصوصا برای ساخت راکت بدمینتون فاقد مزیت است .

تیتانیوم هم برای راکتهایی که قرار است در ایران تولید شوند ماده گرانی است اصولا راکتهایی که از این ماده ساخته می شوند راکتهای سطح بالا هستند که قیمتشان بالای 200 دلار است.

برای ساخت میله و فریم کربن نیز نیاز به ساخت لوله های نانو کربن و مقاوم سازی آنها با پوشش کربن مذاب در شرایط خلا هستیم آنهایی که اهل صنعت هستند می دانند این یعنی چه مقدار هزینه- سرمایه گذاری و تکنولوژی

برای ساخت لوله و فریم  راکت از جنس آلومینیوم نیاز مند کویل های آلومینیوم با عرض حدودا 2 سانتیمتر و ضخامت حدودا 290 میکرون هستیم . برای ساخت لوله و فریم راکت از جنس آهن نیز نیاز مند کویل هایی به همین عرض و البته ضخامت 100 میکرون هستیم . این کویل ها در داخل تولید نمی شوند و الزاما باید وارد شوند و البته اگر قرار باشد تولید شوند نیاز مند سرمایه گذاری نسبتا بالایی هستند.  ضمنا تبدیل این کویلها به لوله و سپس فریم  سوراخ کردن آنها باز نیاز به ماشین آلاتی دارد که آنها هم زیاد ارزان نیستند .

2- تولید راکت مرغوب و رقابتی بر خلاف تصوری که می شود نیاز به تکنولوژی بالا دارد هم نخ راکت هم میله و فریم راکت و هم گریپ آن همگی از تکنولوژی های بالا نظیر نانو برخوردار هستند . حتی نحوه بافت و کشش زه راکت نیز دارای فن آوری بالایی است به نحوی که حدودا 1.5 میلیون دلار فقط تجهیزات آزمایشگاهی برای این کار نیاز است خود ماشین آلات نیز بسیار هزینه بر است و هزینه ماشین آلات به حدودا 25 میلیون دلار می رسد . اما اگر انواع کربنی را حذف کنیم سقف سرماه گذاری در ماشین آلات به حدود 10 میلیون دلار کاهش می یابد.

مواد اولیه این کار نیز گران است هر کانتینر مواد اولیه راکت حدودا 2 میلیون دلار قیمت دارد . اگر خرید زیر 1 کانتینر کاهش یابد هزینه تولید افزایش قابل توجه خواهد یافت .

3- برای کار با چنین ماشین آلات گران قیمتی اگر از قاعده  یک ششم به عنوان قاعده ساده نقطه سر به سر استفاده کنیم ( یعنی برای سود صفر سالانه باید یک ششم سرمایه گذاری ثابت انجام شده فروش داشته باشیم ) و سایر هزینه های ثابت را نیز به حساب بیاوریم حداقل فروش مورد نیاز پانصد هزار عدد راکت در سال با میانگین قیمت تقریبا 15-20 دلار است ( یعنی الان30تا 40 هزار تومان) اما طبق برآورد بنده تقاضای بازار ایران کمتر از 200هزار عدد در سال است بنابراین باید بخش عمده راکت تولیدی صادر شود.

تا این قسمت کار ما فقط معمای صرفه های مقیاس را بررسی کرده ایم حالا می رویم سراغ معمای صرفه های دامنه

4- شرکت یونکس نیز به تنهایی حدودا 110 مدل مختلف راکت بدمینتون تولید می کند که قیمت آنها از 10 دلار شروع و به 280 دلار می رسد. شرکت لی نینگ نیز حدودا 70 مدل راکت تولید می کند. این راکتها از انواع آهنی شروع شده و به انواع تیتانیوم - کربن و مخلوط تیتانیوم و کربن ختم می شود . نوع بافت - نوع زه - نحوه کشش زه ها - نوع گریپ و غیره هم را هم کنار می گذاریم با حذف مدلهای کربن و تیتانیوم عملا تنوع قابل تولید ما به کمتر از یک سوم کاهش می یابد اما این تنها صرفه های دامنه برای راکت است.

5- غیر از تنوع راکت شرکتهای سازنده نظیر یونکس دارای تولیدات متنوعی نظیر کیف و ساک بدمینتون - تور بدمینتون - توپ بدمینتون - کفش مخصوص بدمینتون - گریپ بدیمنتون ( حوله ای که به دسته پیچیده می شود) زه بدمینتون و انواع زه بندها و زه سفت کن ها هستند. تقریبا به جز شرکت لی نینگ سایر شکتها حداقل 3 رشته راکتی را ساپورت می کنند و محصولات مورد نیاز آنها را تولید می کنند و برخی تولید کنندگان نظیر فورزا دامنه بسیار گسترده ای را از تولیدات ورزشی (حتی موتورسیکت و دوچرخه) نیز تولید و عرضه می کنند. اگر کسی بخواهد این تنوع محصولات را ارائه کند درست است که از ظرفیتهای مازاد برخی بخشها برای بخش دیگر استفاده خواهد کرد و نسبت سرمایه گذاری مورد نیاز کمتر از یک به یک خواهد بود اما به هر حال نیازمند سرمایه گذاری های بیشتر است .  

تا این قسمت نیز مختصری به صرفه های دامنه پرداخته ایم .

6- حال به اثر تبلیغات می رسیم  ما برای صادرات محدودیتهای زیادی داریم اول اینکه کشور ما در بدمینتون دنیا و ورزش دنیا و تولید تجهیزات ورزشی دنیا جایگاه خاصی ندارد از طرفی کلا منطقه خاورمیانه و سی آی اس هم منطقه مستعد و خوبی از این لحاظ نیست بنابراین فروش صادراتی برای ما بسیار بسیار سخت تر است ننسبت به تولید کننده ای که در کانادا - ژاپن - کره جنوبی - چین یا مالزی تولید می کند . ضمن اینکه هزینه ای که برخی شرکتها برای تبلیغات خود انجام می دهند اصلا از عهده شرکتهای ایرانی خارج است. شرکت یونکس سالانه بالای 2 میلیون دلار فقط بابت جوایز مسابقاتی که در سراسر دنیا برگزار می کند پرداخت می کند . هزینه های تبلیغاتی مختلفی نیز غیر از این دارد مثلا این شرکت فقط 6 بار رکورد سرعت ضربات زده شده توسط راکتهای این شرکت را در گینس ثبت کرده است و هر کسی بدمینتون را می شنود یا می خواند نا خودآگاه کلمه یونکس نیز همراه آن می آید. لازم به ذکر است که طبق فرمولهایی که در مدیریت بازاریابی و اقتصاد صنعتی ارائه می شود برای مقابله با چنین اثرات تبلیغاتی شرکت تازه وارد باید تقریبا 10 برابر شرکت کهنه کار تر در تبلیغات سرمایه گذاری نماید یا اینکه باید قیمت خود را به دو پنجم حریف کاهش دهد .   

7- اثر دانش و یادگیری را فعلا اینجا توضیح نمی دهم چون فرصت کافی ندارم و کمی نیاز به باز شدن موضوع است.

اما نتیجه گیری کلی که از قضیه دارم این است که بعد از اقدام به تولید در داخل محصول نه تنها قیمت محصول کاهش نخواهد یافت بلکه به دلیل حمایت از تولید داخلی که قطعا مورد درخواست سرمایه گذار خواهد بود قیمت این محصولات افزایش نیز خواهد یافت

سرمایه گذاران برخی شرکتها نظیر لی نینگ حتی یونکس و کاراکال چون خودشان از بدنه بدمینتون بیرون آمده اند. سود حاصل از فروش این محصولات را تا حد قابل قبولی به چرخه حمایت از این ورزش برمی گردانند. ولی بعید می دانم چنین پدیده ای در حال حاضر در صنعت ایران قابل وقوع باشد

لذا اول از مسئولان درخواست دارم از تجارب اشخاصی همچون اقای عامری( قهرمان سابق پینگ پنگ کشور و تولید کننده راکت بدمینتون در چین و انگلستان) و آقای رواد گر (به عنوان وارد کنننده و عرضه کننده عمده و با سابقه راکت در کشور) استفاده کنند و دوم اینکه با توجه به این که ساخت سالن و زمین ورزشی برای بدمینتون از اولویت بیشتری برخوردار است و نیز ساخت برخی کالاهای استراتژیک دیگر برای کشور دارای اولویت و اهمیت بیشتری است اجازه دهند بودجه صنعتی به ساخت آن کالاها تخصیص یابد و بودجه بدمینتون نیز به ساخت فضاهای بازی بدمینتون و برقراری مسابقات و اعزام تیمها تخصیص یابد .


برچسب‌ها: بدمینتون, راکت, racket, لوازم ورزشی
آخرین مطالب
   
 
حتی اگر می خواهی آهسته ترین توپ را در کوتاه ترین مسافت بفرستی باز هم با تام قدرت به توپ حمله ور شو